රෝගාතුරව කොළඹ ජාතික රෝහලේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ ප්රතිකාර ලබමින් සිටි ප්රවීණ චිත්රපට අධ්යක්ෂවරයකු හා තිරකතා රචකයකු වන ආචාර්ය තිස්ස අබේසේකර මහතා මිය ගිහින්. 60 දශකයේදී සිංහල සිනමාවට එක්වූ ඒ මහතා සිනමා තිර රචකයෙකු, සිනමා අධ්යක්ෂවරයෙකු හා රංගන ශිල්පියෙකු ලෙස මෙන්ම සිනමා ලේඛකයෙකු ලෙසද දේශීය සිනමාවට විශාල මෙහෙයක් ඉටු කළා.
කරුමක්කාරයෝ, විරාගය හා මහගෙදර ඔහු අධ්යක්ෂණය කළ චිත්රපට අතරට අයත්.
වැලිකතර ඔහු විශිෂ්ට රංගනයක් ඉදිරිපත් කළ සිනමා පටයක්.
පසු කළෙක ජාතික චිත්රපට සංස්ථාවේ සභාපති ධුරයට ඔහු පත්වී සිටියා.
සිනමාවේදී තිස්ස අබේසේකර මහතාට නිවන් සුව ප්රාර්ථනා කරමු.
මේක තවත් බයිස්කෝප් කතාවක්.. අපි 4,5 දෙනා ගිය සතියෙ දවසක හැන්දෑවෙ එකතු වුණා.. අපි අපිවම පෝෂණය කරගන්න හැටි දිගට කතා වුණා.. මොහොකින්වත් නෙවෙයි.. දැනුමින්.. සිනමාත්මක දැනුමින්.. අපේ කණ්ඩායම උපරිම 7 ක් හෝ 10 කට ත් එක් ආරාධිතයෙකුටත් සීමා කරන්න එකඟතාවකට ආවා.. මාසිකව එක් තෝරාගත් සලරුවක් ඒ යෝජනා කළ කෙනා අන් අයට ප්රදර්ශනය කරවනවා.. ඉන් පසු ඒ ගැන කතාබහ.. විධිමත් පිළිවෙලකට..එකම අරමුණ අප අපම පෝෂණය වීම.. දැනුමින් සන්නද්ධ වීම..
එහි ආරම්භක පියවට ජනවාරි මාසෙ පළමු පෝය දවසෙ.. උදෑසන ඉඳන් දවස පුරා… එදා දවස බාර දුන්නෙ ධම්ම ට.. එයා කැමතිලු අපි බාබෙල් ආපහු බලනවටයි .. වෙනම විදිහකට කතා කරනවටයි…
චිත්රපටයක් බලද්දි මම නම් continuity errors ගැන පවා උනන්දු වෙනවා..ඒත් මේ යාලුවා උනන්දු කතාව ගැන විතරයි..අනික්වා එයාට වැදගත් නැහැ.. මම නම් හිතන්නේ මිනිසුන් රවටන මායාවක් වන චිත්රපටය එම රැවටීම ප්රේක්ෂකයින්ගේ බුද්ධියට අගෞරව නොවන ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කළ යුතු බවයි.
එළඹෙන පෝය දවස වඩාත් යමක් එකතු කර ගන්නා අරමුණින් ඇඟිලි ගනිමිනුයි මම නම් ඉන්නේ..
අපිට තියෙන සිනමා පිස්සුව තව ටිකක් වැඩිවෙන්න ඕනෙ කියලා හිතමින් ඉන්න වෙලාවකයි මේ සටහන තබන්නෙ.
